ช่วงนี้เป็นช่วงการสอบFinal ที่โรงเรียน อยากบอกว่า จะป่วยมาก เพราะวิชาของวันที่ สอง ที่จะสอบในวัน พรุ่งนี้(5 มีนา) มันมีตัวเก็งอย่าง ฟิสิกส์ และเคมี วิชาที่เีรียกได้ว่า เอาฆ้อนมาทุบหัวให้ตายเลยดีกว่า ฉันละไม่ชอบที่สุดคือการคำนวณ นอกจากจะไม่มีพื้นฐานความเข้าใจแล้วยังต้องท่องสูตร และทำข้อสอบยากมหาโหด(เรื่องจริงหรือคิดไปเอง ไม่รุแต่รุว่ามันยากแน่) ไอ้เราๆพื้นฐานไม่แน่น ยังต้องให้มาพลิกแพลงอีก ไม่ไหวนะ เฮ้อ..
เริ่นเกริ่นนำมา ก็ขอบ่นหน่อยเหอะ เพราะฉันอยากระบายจริงๆ วันนี้ทั้งวันไม่มีสมาธิเลย แม่เจ้า ยังก่ะคนบ้า เดินไปเดินมาหาที่นั่งอ่านหนังสือดีๆ บ้างก็อยากคลายเครียด ปั่นจักรยานไปมาๆ ขึ้นเขาลงดอย เป็นว่าเล่น หวังจะช่วยคลายความเครียดจากการอ่านหนังสือ ยิ่งถ้าไม่เข้าใจจะยิ่งปวดหัวมาก พยายามหาคำมาอธิบายข้อสงสัย แต่มันไม่ช่วยเลย จะสอบเเล้วนะ ทำไมกันเนี่ย แม่เจ้าาา ดีที่เว้นระยะสอบห่างจากวันแรก 3 วัน แต่เรากลับคิดว่าการเว้นห่างขนาดนี้มันทำให้ เกิดความเฉื่อย.. ใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัว โดนยุยงจากกิเลสทั้งหลาย สุดท้ายก็คือไม่ได้อ่านและมาเร่งภายหลัง ถ้าคิดทางดีก็คงสำหรับให้เวลาเราอ่านมากๆๆ แต่ถ้าไม่รุจักแบ่งเวลาก็จะล่มแน่
ฉันรู้ตัวเองมันก็สายไป เพราะรู้ว่าการจัดการเวลาของฉันมันไม่ใช่ ฉันเสียเวลาไป 1 วันกับการทำเรื่องไร้สาระ ดูหนัง เล่นเฟส บลาๆๆ ตื่นสายอีกแนะ ไม่มีใครผิดหรอก ฉันเนี่ยแหละผิด คนรอบข้างก็ได้แค่เตือน บอกเลย่วา ป้าฉันพูดเลยว่า "ก็เพราะมัวแต่เล่นอินเตอร์เน็ต พอได้คะแนนน้อยก็บ่น" ถ้าจะบอกว่าคะแนนไม่ดีก็ไม่แปลกเพราะฉันไม่ได้ทุ่มเทให้มันเท่าที่ควรไงล่ะ คำว่า ทุ่มเทของฉันนเท่าไรกันนะ ถึงจะเพียงพอให้ฉันได้เกรดงามๆ ฉันต้องทำยังไงดี ตอนนี้มันรู้สึกขี้เกียจไปหมด จะทำอะไรก็ต้องอยู่ที่อารมณ์ตลอด จนนบางครัั้งฉันคิดว่า การที่เรา "ต้องทำจึงทำ" กับ "อยากทำจึงทำ" แบบไหนจะดีกว่ากันเหรอ การอ่านหนังสือ เป็นเรื่องที่เรา "ต้องทำ จึงต้องอ่าน เพื่อทำข้อสอบได้" แต่อารมณ์เราออกมาในแง่
"ไม่อยากอ่าน แม้ต้องอ่าน ฉันจึงรอคอย รอคอยให้ถึงช่วงที่ฉัน อยากอ่าน ฉันจึง อ่าน"
เมื่อไร? ฉันไม่ทราบ ฉันไม่สามารถบอกได้ ฉันทำแบบนี้อยู่หลายครั้ง จนรู้ว่า การรอคอย รอคอยที่จะทำ มันไม่ได้ประโยชน์อะไรเลย ได้แต่รอ รอ แล้วเมื่อไรฉันจะได้ทำสักที ทำในสิ่งที่ต้องทำ การจะทำอะไร ไม่ควรเอาความรู้สึกเราเป็นเกณฑ์เสมอไป เพราะเราควรอดทนทำสิ่งที่ตัวเองไม่อยากทำ เรียกง่ายๆว่าหักดิบ การทำตามใจตัวเอง จะทำให้เรา เคยชิน จน เคยตัว... เคยตัวกับความสบายเอาแต่ใจของตัวเอง จนเป็นคนที่ทำอะไรไม่สำเร็จ ทำอะไรไม่เต็มที่ อาการแบบนี้ เป็นสิ่งร้ายกาจที่จะขัดขวางความสำเร็จส่วนหนึ่งก็่ว่าได้
** หวังว่า การที่ฉันได้พิมพ์ไดอารีนี้ลงไปจะทำให้ฉันเข้าใจตัวเองมากขึ้นและลุกไปอ่านหนังสือได้แล้ว ตอนนี้ ไฟติ้งๆๆ สอบพรุ่งนี้สู้ๆๆ
